شمارهٔ ۹۹ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل توصیفاتی از عشق و دلدادگی است. شاعر از نبرد عشق بر دل‌ها سخن می‌گوید که همچون سیلی بی‌رحم بر زندگی انسان‌ها تأثیر می‌گذارد. او زیبایی و درخشش چهره معشوقش را همچون شمعی می‌بیند که پروانه‌ای سرگشته دور آن می‌گردد. هنگامی که دل با معشوق پیوند می‌خورد، خود را فراموش کرده و موانع از بین می‌روند. اگرچه دلش از درد و رنج پر است، اما عشق باعث می‌شود که دشواری‌ها آسان‌تر به نظر برسند. شاعر بر لزوم هوشیاری در این مسیر عشق تأکید می‌کند و از خواب آلودگی در این راه یاد می‌کند که مانع پیشرفت می‌شود.