شمارهٔ ۱۲۴ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حسرت و جستجوی معشوق اشاره دارد. شاعر در دل خود نوعی درد و داغ عمیق را احساس می‌کند و به دنبال پاسخ این سوال است که این حس عمیق و نوری که در دلش وجود دارد، از کجا آمده است. او به شدت منتظر و چشم‌به‌راه است و در عین حال، معشوقش را که مردمک چشمش است، در حالتی از غیبت و دوری می‌بیند. شاعر با بیان زیبایی‌های شعر، احساسات عمیق خود نسبت به معشوق را به تصویر می‌کشد.