شمارهٔ ۲۴۴ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر غم و حسرت شاعر است. او به زیبایی‌های ظاهری مانند غنچه و گل اشاره می‌کند و از نادیده گرفتن حقایق تلخ و ناراحت‌کننده‌ای چون دلتنگی و تپش قلب در دل شب lament می‌کند. شاعر خطاب به کسی می‌گوید که در سایه گل خوابیده و از دردها و رنج‌های پنهان اطرافش بی‌خبر است، و این عدم توجه را با تاسف بیان می‌کند.