شمارهٔ ۳۱۶ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به بیان احساسات و عواطف عمیق شاعر می‌پردازد. شاعر خود را در مقام بلبلی می‌بیند که گلش، یعنی یارش، او را تنها نمی‌گذارد. او همچنین از تنگی جهان و عدم قدرتش صحبت می‌کند و به سرنوشتی اشاره می‌کند که در آن، دارایی‌های مادی فرودست هستند. شاعر می‌گوید که دل و جانش صرف کار عشق و احساساتش می‌شود و این کار، مخصوص رقبای او نیست. در کل، شعر به روابط عاشقانه و پایبندی به عشق اشاره دارد.