شمارهٔ ۳۲۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟
زبان فهمی نمی یابم، که از دل وا کند گوشی
نمک ریزد به دامن داغ دل را پرده ی گوشش
اگر بلبل به این گلبانگ شور افزا کند گوشی
زبان ای خامهٔ شیرین نوا، خامش چرا داری؟
شلایین نغمه ای بردار، تا شیدا کند گوشی
به تقلید سخن چون طوطیان از نطق می لافد
زبان آموز احمق، کاشکی پیدا کند گوشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق و ناگفته شاعر اشاره دارد. شاعر از این می‌گوید که نمی‌تواند احساسات خود را به درستی بیان کند و به دنبال شیوه‌ای است که بتواند درونیاتش را بر زبان آورد. او از گم‌گشتگی و نبودن زبانی فهمیده رنج می‌برد و به نوعی ناتوانی در انتقال احساسی که در دل دارد، اشاره می‌کند. همچنین به تقلید و بی‌محتوایی برخی از گفتارها اشاره می‌کند و خواهان ارتباطی صادقانه و عمیق‌تر است.