شمارهٔ ۳۲۸ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی
کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی
ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو
دماغ تر نکند، جز بنفشه زار خطی
سیاه مستی کلکم بود ز جام لبی
سیاه روزی من، گردهٔ غبار خطی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و لطافت احساساتش اشاره دارد. لب او مانند بلبل بهار است و چشمانش از غبار احساسات پر شده است. او از باده لاله و گل نمی‌خواهد که ناشاد باشد؛ زیرا فقط عطر بنفشه را می‌شناسد. شعر سرشار از احساس مستی و عشق است و شاعر به نوعی به تلخی روزگارش اشاره می‌کند که تحت تأثیر این زیبایی‌ها قرار دارد.