نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵ - قطعه حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

ای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قران

خود شکافد به تیغ، درع دَرَد با سنان

منّت سرو قدت، فصل بهار خطت

بار نهد بر زمین، ناز کند بر زمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت خاصی اشاره می‌کند که مژه‌ها و نگاه معشوق دارند. او با استفاده از تشبیهاتی زیبا، ویژگی‌های ظاهری و جذابیت معشوق را با فصلی مانند بهار مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که زیبایی او بار سنگینی بر دوش زمین می‌گذارد و زمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر به نوعی در این اشعار، احساسات عاشقانه و ناز معشوق را به تصویر می‌کشد.