بخش ۳ - خطاب زمین بوس حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / فرهنگ نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سپهر آستانا، ملک چاکرا
کرم گسترا، بندگان پرورا
دل افروز پاکی نهادان تویی
رخ بخت را، بامدادان تویی
منت، ازکمین بندگانم یکی
که در بندگی می ندارم شکی
شب شیب، روزم به تاراج برد
ستمگر ز ویرانه ام، باج برد
خرابات عشق است آبادیم
بکش بر جبین، خط آزادیم
فروزان کن از ناله ام، شمع طور
نگون کن به داغم، نمکدان شور
زبان تا بود، در ثنای تو باد
روان، خاک راهِ رضای تو باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش معشوق و عشق الهی پرداخته است. شاعر با استفاده از تصاویری از طبیعت و مفاهیم معنوی، معشوق را به عنوان منبع نور و پاکی معرفی می‌کند. او ابراز می‌کند که در دل و جانش تنها عشق و ثنای معشوق وجود دارد و هرگونه درد و رنج را به خاطر عشق تحمل می‌کند. همچنین، شاعر حسرت و غم ناشی از دوری معشوق را بیان می‌کند و به دعا و طلب نزدیک شدن به او می‌پردازد. در نهایت، او آرزو می‌کند که زبانش همیشه در ستایش معشوق باشد و روحش در مسیر رضایت او حرکت کند.