نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴ - در منقبت سرور اولیا -علیه التحیّه و الثّنا- یعنی امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / فرهنگ نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

سر شیرمردان عالم، علی

کزو سرفراز است نام یلی

جهان کرم، والی کردگار

امام امم، صاحب ذوالفقار

ز قصرش، کمین پایه، چرخ بلند

ز فیضش گرانمایه، خاک نژند

ولایت بر اندام زیباش چست

وصایت به بالای شانش درست

سر اصفیا، خاتم اوصیا

فرازندهٔ رایت انّما

محیط معانی دل روشنش

ردای یمانی، به تن جوشنش

بلنداخترش، ظلمت کفر کاست

ز تیغ کجش، پشت اسلام راست

سر سرفرازان، جبین سای اوست

دل قدسیان در تولای اوست

به کونین داردگرانی، سرم

که بر درگهش نایب قنبرم

چو دارم اساس غلامی قوی

گدای درم را رسد خسروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف علی بن ابی‌طالب، امام اول شیعیان و شخصیت برجسته تاریخ اسلام می‌پردازد. شاعر از مقام بلند و ویژگی‌های برجسته علی سخن می‌گوید و او را به عنوان سرور مردان عالم و نماینده خداوند معرفی می‌کند. همچنین به فضایل وی، چون ولایت و وصایت، زیبایی‌ها و اثرات وجودیش در جهان اشاره شده است. علی به عنوان محور و محوریت عشق و ولایت در دل مؤمنان ذکر می‌شود و شاعر به جایگاه والای او در وجود خود و وابستگی‌اش به او دلالت می‌کند. به طور کلی، این شعر تجلیلی بر مقام و شخصیت علی است.