نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۴ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / ودیعة البدیعه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مهبط وحی، مصطفی فرمود

که مرا پیر کرد سورهٔ هود

این اشارت به امر فاَستَقِم است

هر چه دانی صعوبت تو کم است

کان صراطی ست، تیز تر از تیغ

هر که لرزد، خورد فسوس و دریغ

عنق اللیل زلتش باشد

لهب النّار حدّتش باشد

هر سبک مغزکی تواند رفت؟

بوریا، نیست مرد آتش و نفت

نور یزدان مگر رفیق شود

که قدم‎سای این طریق شود

نشود رهنورد، هر مفلوک

مرد باید به راه حق و سلوک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، پیامبر اسلام (مصطفی) به تاثیر سوره هود بر خودش اشاره می‌کند و می‌گوید که این سوره او را پیر کرده است. او به سختی‌های مسیر حق و استقامت اشاره می‌کند و می‌فرماید که این راه سخت و تیز است و هر کس که در این مسیر لغزش کند، دچار مشکل می‌شود. شب تاریک ممکن است موجب لغزش شود و آتش عواقب خطا را می‌سوزاند. تنها کسانی که نور خدا را همرا دارند، می‌توانند در این راه قدم بردارند. در نهایت، بیان می‌شود که پیروی از این مسیر نیازمند مردانگی و عزم راسخ است و هر کس نمی‌تواند در این راه پیش برود.