شمارهٔ ۵ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
من حسین وقت و نااهلان یزید و شمر من
روزگارم جمله عاشورا و منزل کربلا
ای عراق الله جارک سخت مشعوفم به تو
وی خراسان عمرک الله نیک مشتاقم ترا
تنگ سال محنت است ای آبروی هر دو کون
چشم میدارم ز بحر فیض تو فضل عطا
سایه لطف خدائی ما همه دلسوخته
سایه از ما وا مگیر ای سایه لطف خدا
ای نوال خوان انعام تو برده خاص و عام
ما گدایان درت داریم امید صلا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره احساسات و نگرش شاعر به واقعه عاشورا و شخصیتهای مرتبط با آن، مانند حسین و یزید، است. شاعر از درد و رنجهای زمان خود سخن میگوید و به عظمت و جایگاه حسین و ائمه اشاره دارد. او به سرزمینهای مختلفی چون عراق و خراسان اشاره کرده و ارتباط عاطفی خود را با این مکانها ابراز میکند. همچنین، شاعر به دعا و امید به لطف خداوند اشاره میکند و خود را به عنوان گدایی در درگاه خداوند معرفی میسازد که به فضل و رحمت او امیدوار است.