بخش ۱۰ - در بیان معرفت حج امیر حسینی هروی
امیر حسینی هروی / کنز الرموز / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
زین گریبان هر که سر برمی زند
هر زمان صد حج اکبر میزند
از بیابان هوا احرام گیر
پس طواف کعبه اسلام گیر
هر زمان سوی تو یابد از صفا
در صفای مروه خوف و رجا
آتش اندر خرمن پندار زن
آنگهی لبیک عاشق وار زن
چون پدید آمد حریم بارگاه
نفس خود قربان کن اندر پیش شاه
همچو مویت این طریق ای هوشمند
مو بمو از خود جدا باید فکند
زین به پشت مرکب توفیق کن
پس طواف کعبه تحقیق کن
از جهت بگذر که اینجا کبریاست
خود بهرجائی که روآری خداست
کعبه مردان نه از آب و گلست
طالب دل شو که بیت الله دلست
گر ز معنی بایدت سرمایه ای
بهتر از دانش ندانم مایه ای
آشنا باید در این دریای ژرف
یاد گیر این نکته حرفاً بعد حرف
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی سفر روحانی و جستجوی حقیقت میپردازد. نویسنده به خواننده میگوید که هر کسی که خود را از دغدغهها آزاد کند و به سوی روحانیت برود، مانند کسی است که در کعبه طواف میکند. او توصیه میکند که باید با خلوص نیت به جستجوی خدا بپردازیم و خود را قربانی حبّ الهی کنیم. همچنین تأکید میشود که کعبه تنها یک مکان فیزیکی نیست، بلکه مکانی است که دلها در آن باید به سوی خدا بچرخند و حقیقت را جستجو کنند. در نهایت، نویسنده به اهمیت دانش و آگاهی در این مسیر روحانی اشاره میکند و یادآوری میکند که فهم عمیق از امور معنوی از اهمیت ویژهای برخوردار است.