بخش ۲۵ - در بیان توفیق و شوق احوال میفرماید امیر حسینی هروی
امیر حسینی هروی / کنز الرموز / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مرحبا ای شهسوار تیز گام
چون ز توفیقش گذشتی زین مقام
شاد باش ای مقبل فرخنده فال
گوی معنی را همی بر سوی حال
ای گل خندان سر از غنچه برآر
باد نوروز است و ابر نوبهار
خار غم بیرون کش از پای امید
چون نسیم صبحدم دادت نوید
غافلا جام حیات آمیز بین
حالت مردان شورانگیزبین
کار خود کن ای اسیر خود فروش
عالم دیوانگانست هی خموش
از لب لعل شکر دور ای مگس
رمز ماهم اهل ما دانند و بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حال و هوای بهار و نوید زندگی جدید می‌پردازد. شاعر به فردی با ویژگی‌های مثبت و شاداب اشاره دارد و او را به شکرگزاری و شادابی دعوت می‌کند. همچنین به دوری از غم و ناامیدی و تلاش برای به دست آوردن شادی و زندگی بهتر اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که راز و معنای زندگی تنها برای اهل دل و آگاهان مشخص است.