نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۵ - در بیان تجلی ذات میفرماید امیر حسینی هروی

امیر حسینی هروی / کنز الرموز / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چون زدود آئینه، صافی شد زشک

رو نماید صورت انس و ملک

آنکه وقت خویش بودش در نظر

وصف حالش گشت مازاغ البصر

تا تو با وقتی ز کار افتاده ای

وقت اگر با تو بود آزاده ای

وقت اگر با تو نماید حال تست

بازیابی نقد وقت خود درست

نیست وقت حال را چندان درنگ

زین سبب گیرد دلت صد گونه رنگ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت وقت و زمان اشاره می‌کند. او می‌گوید وقتی که زمان صاف و روشن می‌شود، حقیقت و واقعیت نمایان می‌شود. اگر انسان در زمان خود باشد و از آن به درستی استفاده کند، می‌تواند حال و وضعیت خود را درک کند. اما اگر از زمان خود غافل باشد، دچار سردرگمی و تغییرات روحی می‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که باید به زمان حال توجه کرد و از آن بهره‌برداری کرد، زیرا درنگ در زمان حال باعث ایجاد تنوع و تغییر در احساسات می‌شود.