بخش ۳۱۱ - دل ماتش و تن موج دودش اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به تپش و vibrancy وجود یک فرد اشاره می‌کند که در دل شب با صدای سازش و بوی خوش عود خود، جلب توجه می‌کند. او مانند روحی زنده و پرتحرک، به جمعیت و حال و هوای شب رنگ و بویی خاص می‌بخشد.