بخش ۱۶۷ - هلال عید اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
نتوان ز چشم شوق رمید ای هلال عید
از صد نگه براه تو دامی نهاده اند
بر خود نظر گشا ز تهی دامنی مرنج
در سینهٔ تو ماه تمامی نهاده اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به هلال عید اشاره می‌کند و از احساس شوق و خوشحالی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید نگاه‌های بسیاری به سوی تو دوخته شده‌اند و برای تو دامی آماده کرده‌اند. شاعر از هلال می‌خواهد که به خود بنگرد و نگران نباشد، زیرا در دل او زیبایی و ماه کامل جای دارد.