بخش ۱۷۹ - کرم کتابی اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به گفتگویی بین پروانه و کرم کتابی اشاره می‌کند. پروانه به کرم می‌گوید که حکمت زندگی را نمی‌توان در کتاب‌ها یافت و این نکته تنها در تجربه‌های زندگی قابل درک است. احساس زندگی، تپش و انرژی آن، به مراتب از اطلاعات کتابی زنده‌تر و واقعی‌تر است. گوینده همچنین ابراز می‌کند که هنوز درک واقعی از زندگی ندارد و به روشنی حس می‌کند که از نور و آفتاب محروم مانده است.