بخش ۱۸۲ - حکمت و شعر اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره بوعلی سینا و در میانهٔ سفرش به خواب و خیال می‌پردازد. در این بخش، بوعلی در حالی که غرق افکار و غبار درونی‌اش است، با دستان رومی پردهٔ محمل را می‌گیرد و در جستجوی حقیقت و گوهر وجودش، به عمق اندیشه‌هایش می‌رسد. شاعر به سوز و شعور درونی اشاره می‌کند و می‌گوید که حق و حقیقت، حکمت است و شعر، به عنوان ابزاری برای بیان این سوز دل، در حرکت است.