نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۳۴ - صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی

صد آه شررریزی یک شعر دل‌آویزی

در عشق و هوسناکی دانی که تفاوت چیست

آن تیشهٔ فرهادی این حیلهٔ پرویزی

با پردگیان برگو کاین مشت غبار من

گردی‌ست نظربازی خاکی‌ست بلاخیزی

هوشم برد ای مطرب مستم کند ای ساقی

گلبانگ دل‌آویزی از مرغ سحرخیزی

از خاک سمرقندی ترسم که دگر خیزد

آشوب هلاکویی، هنگامهٔ چنگیزی

مطرب غزلی، بیتی از مرشد روم آور

تا غوطه زند جانم در آتش تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان احساسات عاطفی و عشق می‌پردازد. او از ناله‌ها و آه‌هایش سخن می‌گوید و تفاوت بین عشق واقعی و هوس را مطرح می‌کند. شاعر با اشاره به پردگیان و غبار، به اوج و فرودهای عشق اشاره می‌کند و از مطرب و ساقی می‌خواهد که با نغمه‌اش دلش را شاد کند. او همچنین به خطراتی که عشق و زندگی در خود دارند اشاره می‌کند و به یادآوری یک شاعر بزرگ و تاثیرگذار می‌پردازد که به او کمک می‌کند تا احساساتش را بیان کند. در کل، شعری است از عشق، حسرت و زیبایی‌های زندگی.