بخش ۲۴۹ - تب و تاب بتکدهٔ عجم نرسد به سوز و گداز من اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: متفاعلن متفاعلن متفاعلن متفاعلن
تب و تاب بتکدهٔ عجم نرسد به سوز و گداز من
که به یک نگاه محمد عربی گرفت حجاز من
چه کنم که عقل بهانه جو گرهی به روی گره زند
نظری که گردش چشم تو شکند طلسم مجاز من
نرسد فسونگری خرد به تپیدن دل زنده‌ای
ز کنشت فلسفیان در آ به حریم سوز و گداز من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر شدت عشق و شور و شوق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر اشاره می‌کند که هیجان و شوق بتکده عجم (کفر و ناپاگی) به اندازه سوز و گداز عشق او نمی‌رسد و تنها یک نگاه از محمد عربی می‌تواند او را به اوج عشق برساند. همچنین، به محدودیت‌های عقل و فلسفه اشاره می‌کند و می‌گوید که در برابر احساسات عمیق و زنده دل، خرد و عقل نمی‌توانند کاری انجام دهند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده پیروزی عشق و احساسات بر عقل و فلسفه است.