بخش ۲۵۶ - نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی
نرسی جز به تقاضای کلیم اللهی
راه کور است بخود غوطه زن ای سالک راه
جاده را گم نکند در ته دریا ماهی
حاجتی پیش سلاطین نبرد مرد غیور
چه توان کرد که از کوه نیاید کاهی
مگذر از نغمهٔ شوقم که بیابی در وی
رمز درویشی و سرمایهٔ شاهنشاهی
نفسم با تو کند آنچه به گل کرد نسیم
اگر از لذت آه سحری آگاهی
ای فلک چشم تو بیباک و بلا جوست هنوز
می شناسم که تماشای دگر میخواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نکات عمیق فلسفی و روحانی اشاره دارد. شاعر به نقد ضعف‌ها و تصورات نادرست انسان‌ها می‌پردازد و می‌گوید که نباید به تقاضاهای ظاهری و دنیوی توجه کرد. او به سالک راه توصیه می‌کند که به خود نپردازد و به حقیقت غوطه‌ور شود. در ادامه، به قدرت و اراده مردان غیور اشاره می‌کند و از ناپایداری و کم‌حجمی خواسته‌ها صحبت می‌کند. شاعر در نهایت به زیبایی و لذت‌های روحانی اشاره می‌کند و از نیکویی و بی‌پروایی آسمان سخن می‌گوید. این قطعه به جست‌وجوی معنی و ارزش‌های عمیق‌تر زندگی دعوت می‌کند.