شمارهٔ ۱۰ - مادر ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به محبت و آموزش‌های مادرش اشاره می‌کند. او می‌گوید که مادرش از زمانی که به دنیا آمد، به او شیوه‌های زندگی را آموخت؛ از گرفتن پستان شیر گرفته تا نشستن، خوابیدن و راه رفتن. مادر با کلمات و لبخندهایش به او زبان و شادی را یاد داد. در نهایت، شاعر می‌گوید که وجود او از وجود مادرش ناشی می‌شود و تا زمانی که هست، او را دوست خواهد داشت.