شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف شرایط سخت زندگی در این دنیای پر از غم و محنت می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که همه افراد، اعم از زن و مرد، ثروتمند و فقیر، از مشکلات و دردهای زندگی به تنگ آمده‌اند. او چشم عبرت گشوده و به زوال و فناپذیری دنیا می‌نگرد، جایی که حتی پادشاهان نیز از دنیا رفته و به یادگار چیزی ندارند. در ادامه شاعر به توصیف دختر خاک و مقام او در بهشت می‌پردازد و از لقب "عزیز علیا" برای او یاد می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی جایگاه والای اوست. در نهایت، با اشاره به فوت او، ابراز امیدواری می‌کند که جای او در بهشت باشد.