شمارهٔ ۵۹ - مزاح با یکی از دوستان ایرج میرزا
ایرج میرزا / قطعه‌ها / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
چند تو را گفتم ای کمال مخور کیر
تا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
چون به جوانی تو پند من نشنیدی
رنج بواسیر کش کنون که شدی پیر
کیر بواسیر آورد، همه دانند
درد گلو زاید از زیادی انجیر
خرما افزون خوری خناق بگیری
کیر ندارد به قدر خرما تاثیر؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات به یکی از مشکلات سلامتی، به ویژه بواسیر، اشاره شده است. شاعر به شخصی توصیه می‌کند که از مصرف زیاد خرما و انجیر خودداری کند تا به این بیماری مبتلا نشود. او از تجربه جوانی خود می‌گوید که پندها را نادیده گرفته و اکنون که پیر شده، با درد و رنج ناشی از بواسیر مواجه است. همچنین بر تأثیر منفی مصرف زیاد خرما بر سلامت بدن اشاره می‌کند.