شمارهٔ ۳۰ - دو قوچِ جنگی ایرج میرزا
ایرج میرزا / مثنوی‌ها / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چه خواهند از جان هم این دو قوچ
که جنگیده با هم سر هیچ و پوچ
چرا تشنه خون هم گشته‌اند
نه میراث بَر ، نه پدر کُشته‌اند
نه این خورده آن دیگری را عَلَف
نه آن کرده آبِشخورِ این تلف
جهان صلح بود و صفا سر به سر
نبود ار دو بر هم زنِ بَد سِیَر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به جنگ و جدال بی‌مورد دو قوچ اشاره دارد که بدون دلیل و به خاطر هیچ، با یکدیگر می‌جنگند. شاعر می‌پرسد چرا این دو قوچ به خونریزی روی آورده‌اند، در حالی که نه برای میراث می‌جنگند و نه پدرانشان را کشته‌اند. در واقع، جنگ آن‌ها بی‌معنی و بی‌هدف است و در جهان می‌توانست صلح و صفا حاکم باشد. این شعر بر بی‌خود بودن جنگ‌ها و نزاع‌های انسانی تأکید دارد.