نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۷۷ - پاسخ کوش ایرانشان

ایرانشان ابن ابی الخیر / کوش‌نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

....................................

....................................

بدین سان که داری دلی گشته ریش

یکی تیر کرد او برون را به پیش

زمانی بگردیم و بازی کنیم

بدین دشتِ کین اسب‌تازی کنیم

ببینیم تا چون برآید نبرد

زمانه کرا اندر آرد به گرد

اگر تو کِشی کین فرزند خویش

وگر من کنم جان بدخواه ریش

شود کار یکرویه زین کارزار

اگر تو شوی شاد، اگر شهریار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شاعر به غم و درد دلش اشاره می‌کند و از تیر و کین سخن می‌گوید. او از دوستش می‌خواهد که مدتی را به بازی و شادی بگذرانند و در این دشت فریبنده مشغول شوند. شاعر با اشاره به نبرد و تقابل، به این فکر می‌کند که اگر یکی از آن‌ها دیگری را بکشد، چه سرنوشتی برایشان رقم خواهد خورد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که ممکن است در این جنگ، فقط یکی از آن‌ها به پیروزی برسد و این وضعیت برای یکی شادمانی و برای دیگری غم به همراه خواهد داشت.