شمارهٔ ۱۰۰۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از حال و روز خود در دوری محبوب می‌گوید. او می‌پرسد که چگونه در فراق اوست و در توضیح حالش می‌گوید که دل و عقلش کاملاً تحت تأثیر زیبایی‌های محبوب قرار گرفته است. در وصال او، دلش به شدت تحت تأثیر عشقش قرار می‌گیرد و با وعده‌ای که محبوب به او داده، امیدوار می‌شود. اما هنوز تلخی فراق از طعم زندگی‌اش نرفته است. شاعر تاکید می‌کند که هرگز از محبوب روی نخواهد گرداند و از او می‌خواهد که از مشکلات و سختی‌ها نترسد. او در شب‌ها بی‌خواب و بی‌خواب است و همواره به خاطر دوری او، اشک می‌ریزد.