شمارهٔ ۱۰۶۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که هیچ درمانی برای درد عشقش نخواهد، و حتی اگر به او بهشت نیز دهند، باز هم از آنچه می‌طلبد راضی نخواهد بود. او به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود زیبایی او، دیگر چیزی نمی‌خواهد. حسرت بر جدایی و درد فراق او را آزار می‌دهد و شب‌های پر از غم را تجربه می‌کند. او تأکید می‌کند که در سایه عشق و وصال، جز جان شیرین خود را فدای محبوبش نخواهد کرد و از آتش جدایی و رنج‌ها هیچ‌گاه دلش شاد نخواهد شد.