شمارهٔ ۱۰۸۵ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی درد و رنجی است که عاشق از جدایی و هجرت می‌کشد. شاعر به وضوح از ناکامی‌ها و نرسیدن به عشق واقعی‌اش صحبت می‌کند. او به سختی‌ها و ظلمت‌های این راه اشاره کرده و می‌گوید حتی با تمام فداکاری و تلاشش نیز موفق به رسیدن به معشوق نشده است. همچنین، او به تماشای زیبایی‌های دنیا پرداخته، اما همچنان احساس ناکامی و دوری از عشق را دارد. در نهایت از غم و درد فریاد می‌زند که به فریاد ضعفا هم نرسیده است. شاعر احساس ناامیدی و یأس را نسبت به عشق و زندگی ابراز می‌کند.