شمارهٔ ۱۱۰ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
مانی قدرت او در دو جهان نقّاش است
او به صورتگری نقش جهانی فاش است
طوطی طبع من خسته ز دریای وجود
به ثنای در توحید تو بس در پاش است
متنفّس نشود از در لطفش نومید
کمترین جانوری بر در او خفّاش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به قدرت و هنرمندی خداوند در آفرینش اشاره می‌کند و او را نقاشی توصیف می‌کند که جهانی را با هنر خود آفریده است. همچنین، شاعر به عشق و محبت به خداوند اشاره دارد و بیان می‌کند که حتی کوچک‌ترین موجودات نیز از لطف خدا ناامید نمی‌شوند. در کل، ابیات به ستایش ذات خداوند و عظمت او در دو جهان می‌پردازد.