شمارهٔ ۱۱۲۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی دلبستگی و عشق به معشوق است. شاعر از او می‌خواهد که بر دل ناتوانش رحمت کند و از عشقش تجلیل می‌کند. او معشوق را به سرو تشبیه می‌کند و از دوری‌اش رنج می‌کشد. شاعر ابراز می‌کند که برای معشوقش نهایت وفاداری و بندگی را دارد و از او می‌خواهد که امروز کمی به افکار و احساساتش توجه کند، زیرا به دنیای مادی اعتماد ندارد و فقط به عشق او دل بسته است.