شمارهٔ ۱۱۶۶ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل سرگشته خود سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که بر مسند جانش نشسته و سلطنت کند. او بر گناهانی که انجام داده تأکید می‌کند و از دوستش می‌خواهد که در پنهان کردن این گناهان به او کمک کند. شاعر همچنین به جستجوی وصال معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که باید در دریایی از غم غوطه‌ور شود. او به نوشته‌هایی که درباره غمش می‌نویسد، می‌پردازد و از خداوند درخواست رحمت می‌کند. در نهایت، شاعر از دل خود می‌خواهد که در کمال سکوت و دوری از غم، به لطف الهی تکیه کند و از زندگی بی‌معنا دور شود.