شمارهٔ ۱۱۸۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از محبوب خود می‌خواهد که به حال او نگاهی بیندازد و به درد و رنجی که از جدایی احساس می‌کند، توجه کند. او دردمند و ناخوش است و به طبیب دل خود (محبوب) مراجعه می‌کند تا درمانش کند. شاعر اشاره می‌کند که کسانی که درد او را نمی‌فهمند، نمی‌توانند عیب‌جویی کنند. او از محبوب می‌خواهد که با نگاهی مهربان به او توجه کند و از ظلم و ستم خود دست بردارد. شاعر همچنین بر اهمیت مهر و محبت تأکید می‌کند و به بی‌رحمی دنیا اشاره می‌کند که تحت سلطه افراد پست قرار دارد. در نهایت، او از محبوب می‌خواهد که به جای آزار دیگران، در کارهای خیر باشد.