شمارهٔ ۱۳۱۶ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق خود درخواست می‌کند که به او توجه بیشتری داشته باشد و از غم دوری‌اش رنج می‌برد. او تأکید می‌کند که اگر او در عشق ثابت قدم نباشد، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جایگزین آن شود. شاعر از معشوق می‌خواهد تا او را نوازش کند و به او محبت کند، حتی اگر دشمنان بر او سخت بگیرند. در نهایت، او به زیبایی معشوق و اهمیت او در زندگی‌اش اشاره می‌کند و ضمن ستایش او، از او می‌خواهد که بیشتر به او توجه کند.