شمارهٔ ۱۳۷۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات و دردهای شاعری می‌پردازد که از بی‌وفایی و بی‌احساسی محبوبش رنج می‌برد. شاعر از محبوب می‌خواهد که دیگر از سرکشی و جفا دست بردارد و به او رحم کند. او از رفتار سرد و نا‌مهربان محبوب گلایه می‌کند و از او می‌خواهد که به او محبت کرده و به دردهایش توجه کند. شاعر همچنین از محبوب به عنوان "پادشاه" یاد می‌کند و انتظار دارد که به راحتی دل‌های بی‌چاره را درک کند و به آن‌ها توجه نماید. در کل، شعر حاکی از ناامیدی و longing برای محبت و وفای بیشتری از سوی محبوب است.