شمارهٔ ۱۳۷۴ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شخصی می‌خواهد که به حال پریشان او توجه کند و از غم هجرت بگوید. او می‌گوید که دلش از این غم به شدت آزار می‌بیند و امیدوار است که نه به سفر برود و نه به حرف‌های دیگران گوش دهد. شاعر به زیبایی زلف و چشمان محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز نباید از یاد او برود. او به معشوقش می‌گوید که اگر به او توجه کند، می‌تواند به آرامش برسد. در نهایت، شاعر از نسیم صبا درخواست می‌کند تا حال و روز او و محبوبش را به هم برساند و از سرنوشت دنیا صحبت کند.