شمارهٔ ۵۲۸ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مرا در هجر تو کی خواب باشد
چو بحر عشق بی پایاب باشد
ببخشا بر دل آن کس که بی تو
در آب چشم خود غرقاب باشد
به روی چون زرم از درد هجران
نگارا اشک چون سیماب باشد
سجود قبلهٔ روی تو اولیست
هرآن کش ابرویت محراب باشد
شبی خواهم به رویت باختن نرد
به شرطی کان شب مهتاب باشد
به بستان و نوای چنگ و بلبل
نشستم بر کنار آب باشد
ز سر بیرون کن ای دل فکر باطل
جهان را کی چنین اسباب باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این غزل بیانگر رنج و درد جدایی از معشوق است. شاعر از عدم خواب و آرامش در غیاب محبوب می‌گوید و عشق را مانند دریایی بی‌پایان توصیف می‌کند. او به دل کسی که بدون معشوقش در غم و اشک غرق است، می‌پردازد و درد جدایی را احساس می‌کند. همچنین، شاعر به زیبایی‌های محبوب اشاره می‌کند و ابراز عشق و ارادت خود را به او نشان می‌دهد. در نهایت، شاعر از دلش می‌خواهد که از افکار باطل رها شود و از دنیای پرآشوب دور بماند.