شمارهٔ ۵۵۰ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
گرم یک لحظه بنوازی چه باشد
نظر بر حالم اندازی چه باشد
دمی آخر ز روی مهربانی
اگر با دوست پردازی چه باشد
اگر در بوتهٔ غم زآتش هجر
مرا چون سیم بگدازی چه باشد
دل پُر درد بی درمان ما را
به وصل خود دوا سازی چه باشد
اگر با ما دمی درسازی امروز
ز روی لطف و دمسازی چه باشد
اگر در ساحت میدان هجران
سمند وصل خود تازی چه باشد
دلا گر در هوایش چون کبوتر
اسیر چنگل بازی چه باشد
دلا پیش قد آن سرو آزاد
اگر صد ره ز جان بازی چه باشد
برو جان و جهان در پاش انداز
در این معرض سراندازی چه باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که فقط برای یک لحظه به او توجه کند و او را نوازش کند. او از درد و رنج ناشی از جدایی می‌گوید و به معشوق خواهش می‌کند که با مهربانی خود، دل شکسته‌اش را التیام بخشد. شاعر همچنین از عاشقانه‌های دیرین و حسرت‌هایش در دوره‌ی جدایی صحبت می‌کند و به زیبایی و آزادی معشوق اشاره می‌کند. در نهایت، با تاکید بر ارزش عشق و ارتباط، او آماده است که جان و جهانش را در پای معشوق بگذارد.