شمارهٔ ۵۵۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق است. شاعر به معشوقه‌اش می‌گوید که اگر از حال او بپرسد، هرگز غریبه نیست و از اینکه در کنار او نیست، دچار مشکل است. او به زیبایی و محبت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که از گلستان وصال او فقط خار فراق نصیبش شده است. شاعر از غم و درد جدایی سخن می‌گوید و می‌خواهد که معشوق به حال او توجه کند، چرا که جز غم او چیزی در دل ندارد. این بیان، نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و longing (آرزو) شاعر به معشوق است.