شمارهٔ ۶۲۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و درد فراق صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق معشوقش دل او را دچار درد و آتش کرده و عشق او در دل همه عاشقان طنین‌انداز شده است. زلف معشوقش به طرز جاذبه‌ای قلب او را گرفته و او را به حالت جنون انداخته است. همچنین، تغییرات چشمگیر معشوق به حدی است که هیچ لحظه‌ای از یاد او دور نمی‌شود و عشق او در دو جهان سر و صدای زیادی به پا کرده است. شاعر از دام زلف معشوق می‌گوید که دل او را به دست آورده و او را در عشق خود فرامی‌خواند.