شمارهٔ ۶۷۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر غمگین به احساس درد و عاشقانه شاعر اشاره دارد. شاعر از حال و روز خود می‌گوید و از رنجی که برای عشقش می‌کشد. او می‌گوید اگر محبوبش از حال او خبر داشته باشد، ممکن است به او توجه کند. دل شاعر به خاطر غم و جدایی بی‌گناه است، اما به شدت رنج می‌کشد. شاعر از دیده‌اش می‌خواهد که دیگر اشک نریزد، چرا که این اشک‌ها تنها حال زار او را بدتر می‌کند. در نهایت، شاعر به دل خود توصیه می‌کند که صبور باشد و از ناامیدی پرهیز کند، چون شاید روزی به وصال معشوق دست یابد.