شمارهٔ ۶۹۴ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق خود نسبت به معشوق می‌پردازد. او از شکرگزاری و آرزو برای بازگشت معشوق صحبت می‌کند و خواهان این است که فردی دلسوخته مانند او که پیامش را به دوست برساند، به کمکش بیاید. همچنین به زیبایی و ناز معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر روزی همان معشوق به نزد او بیاید، او هم حاضر است از تمامی دارایی‌اش بگذرد. شعر نشان‌دهنده غم و درد ناشی از فراق و longing به معشوق است و در نهایت به این باور اشاره می‌کند که جز غم و اندوه فراق چیزی برای او باقی نمانده است.