نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۸ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دل از دوران گیتی شاد بادت

ز غمهای جهان آزاد بادت

مبادا یادم از یادت فراموش

همیشه عهد و پیمان یاد بادت

همیشه در سرابستان جانم

قد و بالای چون شمشاد بادت

همیشه دلبرا از پیر معنی

وفا و مهر ما ارشاد بادت

بگو تا کی کنی این جور و بیداد

پشیمانی ازین بیداد بادت

خداوندا سرای مهربانی

همیشه در جهان آباد بادت

غذای روح ما اندر مصلّی

ز آب سرو رکناباد بادت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شادی و رهایی از غم‌های دنیا اشاره دارد. شاعر آرزوی خود را برای خوشحالی دل و آزادی از غم‌ها بیان می‌کند و همچنین به یادآوری عهد و پیمان با محبوب خود تاکید دارد. او از محبوبش می‌خواهد که همیشه در خاطرش بماند و از او وفاداری و محبت می‌طلبد. در ادامه، شاعر از خداوند می‌خواهد که خانه‌ای پر از محبت و آباد برای انسان‌ها فراهم کند و غذای روح را در مکانی آرام و زیبا ذکر می‌کند. در نهایت، شاعر نسبت به بی‌عدالتی‌ها و ظلم‌ها سوال می‌کند و از خداوند شفاعت می‌طلبد.