شمارهٔ ۷۹۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف مشکلات و چالش‌های ناشی از عشق و دلدادگی می‌پردازد. او به شخصی می‌گوید که بهتر است از دلمشغولی‌های خود فرار کند و به باغی زیبا برود. او به زیبایی‌های طبیعت و گل‌ها اشاره می‌کند و از معشوقه خود می‌خواهد که بر او رحمی کند و بی‌دلیل خون او را نریزد. شاعر همچنین به عواقب جدایی و روز قیامت اشاره می‌کند و از دوستی که در سر کوی یار گم شده، می‌خواهد که وقتش را بیهوده تلف نکند. در نهایت، او نگران است که چرا باید به خاطر درد عشق رنج بکشند و از بخت بد خود ناراحت است.