شمارهٔ ۷۹۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به نیاز و عشق عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند و از او درخواست می‌کند که به جای ظواهر، او را با نیت خالص و بندگی بشناسد. او acknowledges می‌کند که گرچه زیبایی‌های معشوق به او توجه نمی‌کند، اما به لطف‌های دوستش شکرگزار است. در ادامه، شاعر از معشوق می‌خواهد که به او توجه بیشتری کند و همچنین از درد جدایی و غم و اندوه خود می‌نالد. او احساس می‌کند که حتی اگر تمام دریاها و زمین‌ها به کاغذ تبدیل شوند، بیان و وصف عشق او به معشوق نمی‌تواند به درستی بیان شود. در پایان، شاعر از قدرت شناخت افراد حق‌شناس و واقعی در دو جهان صحبت می‌کند و از ناشناختگان حق بیزاری می‌جوید.