شمارهٔ ۹۳۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به درد و رنج ناشی از عشق بی‌وفا اشاره می‌کند. او از معشوقش می‌خواهد که به احساساتش توجه کند و از او رحمتی نشان دهد. او به شدت از فراق و غم ناشی از بی‌توجهی معشوق رنج می‌برد و می‌گوید که جز درد و آه چیزی ندارد. شاعر از شب‌های تار و سختی‌های عشق می‌گوید و در نهایت به وفاداری خود به معشوق تأکید می‌کند، حتی اگر جهان را برای عشق او فدای خود کند.