شمارهٔ ۹۹۹ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
اگر با دولتت پاینده باشم
به پیش بندگانت بنده باشم
بنازم پیش جانت تا بمیرم
بمیرم پیش تو تا زنده باشم
رسم از دولت وصلت به کامی
اگر با طالع فرخنده باشم
ز سر خشنود باشم آن زمانی
که پیش پای تو افکنده باشم
گرم در سایهٔ مهرت بود جای
چو خورشید جهان تابنده باشم
تو سلطانی ز حُکمت سر نپیچم
درین ملک جهان تا بنده باشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره وفاداری و عشق عمیق به معشوق است. شاعر می‌گوید که اگر با محبوبش ارتباطی مستحکم داشته باشد، آماده است که برای او بندگی کند و در برابرش سر تعظیم فرود آورد. او به اشاره به خوشبختی و سعادت در کنار محبوبش، بر اهمیت بودن در سایه او تأکید می‌کند و خود را بنده‌ای مطیع در دربار عشق او می‌داند. در نهایت، عشق و محبت به محبوب برایش مهم‌تر از هر چیز دیگری است.