شمارهٔ ۲۰۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با اشاره به زیبایی و نشاط باغی که نماد عشق و زیبایی معشوق است، می‌گوید که گل‌ها همیشه در حال شکفتن‌اند و نرگس‌هایی که در باغ وجود دارند، سرشار از سرمستی و شوق‌اند. همچنین، شاعر احساس می‌کند که به خاطر سختی‌ها و دردهای زندگی، گرچه از درختان و گل‌های زیبای باغ دور است، اما همچنان با خارها و مشکلات زندگی‌اش هم‌صحبت است و این وضعیت برایش همیشگی شده است.