شمارهٔ ۲۰۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از یاد معشوق صحبت می‌کند و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او می‌گوید شبی به یاد لب‌های معشوقش، مثل شمع گریسته و در این حالت، ذوق و زندگی دوباره‌ای را در دل خود حس کرده است. یاد رخ زیبا و درخشان محبوبش نیز در او شعله‌ای از شوق و زندگی را به وجود آورده است.