شمارهٔ ۲۲۶ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عواطف عشق و جدایی سخن می‌گوید. او به زیبایی معشوق خود اشاره می‌کند و آرزو دارد که از زمره‌ گل‌ها به او برسد. او همچنین بیان می‌کند که نمی‌تواند از درد فراق معشوق خود فرار کند و احساس می‌کند که هیچ‌گاه نمی‌تواند به آرامش و وصال او دست یابد.